یکی از مشکلات رایج هنگام عیبیابی لینکهای فیبر نوری این است که Tx Power ماژول SFP در محدوده طبیعی قرار دارد، اما Rx Power ماژول SFP بسیار پایین است. در چنین شرایطی ممکن است لینک همچنان Up باشد اما خطا، Packet Loss یا ناپایداری داشته باشد؛ در حالت شدیدتر نیز لینک فیبر اصلاً برقرار نمیشود.
پایین بودن Rx Power ماژول SFP لزوماً به معنی خراب بودن همان ماژول نیست. Tx و Rx دو پارامتر متفاوت هستند و وضعیت هرکدام اطلاعات متفاوتی درباره لینک فیبر نوری ارائه میدهد. به همین دلیل، برای پیدا کردن علت اصلی باید علاوه بر SFP، مسیر فیبر، کانکتورها، پچکوردها و تجهیزات سمت مقابل نیز بررسی شوند.
Tx Power نشاندهنده توان نوری است که فرستنده ماژول SFP به داخل فیبر ارسال میکند. در مقابل، Rx Power ماژول SFP میزان توان نوری دریافتشده توسط گیرنده همان ماژول را نشان میدهد.
فرض کنید در Switch A مقدار Tx Power کاملاً طبیعی است. این موضوع فقط نشان میدهد فرستنده نوری ماژول نصبشده روی Switch A احتمالاً عملکرد مناسبی دارد. اما Rx Power روی همان ماژول مربوط به نوری است که از Switch B و از طریق کل مسیر فیبر به Switch A رسیده است.
بنابراین کاملاً ممکن است Tx Power طبیعی باشد، اما Rx Power ماژول SFP پایین باشد.
وقتی Tx Power طبیعی است اما Rx Power پایین مشاهده میشود، معمولاً باید به دنبال افت توان نوری در مسیر دریافت باشیم. این افت میتواند در فرستنده سمت مقابل، پچکورد، کانکتورها، فیبر اصلی یا نقاط اتصال ایجاد شده باشد.
برای مثال، اگر SFP سمت مقابل نور را با توان مناسبی ارسال کند اما کانکتور فیبر آلوده باشد، بخشی از توان نوری قبل از رسیدن به گیرنده از دست میرود. نتیجه این است که مقدار Rx Power ماژول SFP کمتر از حد انتظار نمایش داده میشود.
کانکتورهای فیبر نوری نسبت به گردوغبار و آلودگی بسیار حساس هستند. حتی آلودگی کوچکی که با چشم بهراحتی دیده نمیشود میتواند باعث افزایش Insertion Loss شود.
اگر Rx Power ماژول SFP به شکل غیرعادی پایین آمده است، بررسی و تمیز کردن کانکتورها و پچکوردهای فیبر یکی از اولین مراحل عیبیابی است.
جدا کردن و دوباره متصل کردن کابل بدون تمیزکاری صحیح نیز همیشه مشکل را حل نمیکند. در محیطهای دیتاسنتر و شبکههای حساس بهتر است کانکتورها با تجهیزات مخصوص فیبر تمیز و در صورت امکان Inspect شوند.
کابل فیبر نوری نباید بیش از محدوده مجاز خم شود. خمشدگی شدید میتواند باعث ایجاد Macro-bending Loss شود و بخشی از نور از مسیر اصلی خارج شود.
در چنین وضعیتی ممکن است فیبر ظاهراً سالم باشد و حتی لینک Up باقی بماند، اما Rx Power ماژول SFP کاهش پیدا کند.
این مشکل مخصوصاً زمانی باید بررسی شود که کابل داخل رک، Cable Manager یا مسیرهای شلوغ با زاویه تند جمع شده باشد. اگر بعد از جابهجایی تجهیزات مقدار Rx تغییر کرده است، وضعیت کابل و شعاع خمش آن را بررسی کنید.
بله. یک پچکورد معیوب، بیکیفیت یا آسیبدیده میتواند افت نوری قابل توجهی ایجاد کند.
یکی از سادهترین روشهای عیبیابی Rx Power ماژول SFP تعویض موقت پچکورد با یک کابل سالم و مطمئن است. اگر بعد از تعویض پچکورد مقدار Rx به شکل محسوسی بهتر شود، احتمالاً مشکل از کابل قبلی یا کانکتورهای آن بوده است.
البته نوع فیبر نیز باید با ماژول مورد استفاده سازگار باشد. استفاده از کابل یا تجهیزات نامناسب در مسیر میتواند عملکرد لینک را تحت تأثیر قرار دهد.
این نکته در عیبیابی بسیار مهم است. اگر روی Switch A مقدار Rx Power ماژول SFP پایین باشد، نباید بلافاصله SFP روی Switch A را مقصر بدانیم.
Rx در Switch A در واقع نوری است که فرستنده سمت مقابل برای آن ارسال کرده است. بنابراین باید Tx Power ماژول سمت مقابل را نیز بررسی کنید.
اگر Tx سمت مقابل ضعیف باشد، طبیعی است که Rx در این سمت نیز پایین باشد. در این حالت تعویض SFP گیرنده ممکن است هیچ تغییری ایجاد نکند و باید فرستنده سمت مقابل بررسی شود.
هر لینک فیبر دارای Optical Loss است. طول کابل، تعداد کانکتورها، Adapterها، Spliceها و سایر اجزای مسیر روی مقدار نوری که در نهایت به گیرنده میرسد تأثیر میگذارند.
برای مثال، در یک مسیر طولانی که چندین نقطه اتصال و Splice دارد، مجموع افتها میتواند باعث شود Rx Power ماژول SFP به محدوده هشدار یا حتی پایینتر از Receiver Sensitivity برسد.
در چنین شرایطی فقط بررسی دو سر کابل کافی نیست و باید کل Optical Link Budget در نظر گرفته شود.

در مسیرهایی که از فیبرهای Splice شده استفاده میکنند، کیفیت Fusion Splice اهمیت زیادی دارد. Splice نامناسب میتواند باعث افزایش افت مسیر شود.
اگر مشکل Rx Power ماژول SFP پس از تعمیر، توسعه یا تغییر مسیر فیبر ایجاد شده است، نقاط Splice نیز باید بررسی شوند.
برای لینکهای طولانی یا پیچیده، استفاده از Optical Power Meter و در صورت نیاز OTDR میتواند محل تقریبی افت غیرعادی را مشخص کند.
در بسیاری از سوئیچهای Cisco و ماژولهای دارای قابلیت DOM یا Digital Optical Monitoring میتوان اطلاعاتی مانند Tx Power، Rx Power، دما، ولتاژ و Laser Bias Current را مشاهده کرد.
بسته به مدل سوئیچ و نسخه IOS/IOS XE، دستور مورد استفاده ممکن است متفاوت باشد، اما دستور زیر یکی از دستورات رایج است:
show interfaces transceiver detail
هنگام بررسی خروجی، فقط عدد Rx Power ماژول SFP را بهتنهایی تفسیر نکنید. این مقدار باید با محدوده مجاز همان مدل Transceiver مقایسه شود.
یک عدد ثابت برای تمام ماژولهای SFP وجود ندارد.
محدوده مناسب Rx Power ماژول SFP به نوع Transceiver بستگی دارد. ماژولهای 1G، 10G، SR، LR، ER و سایر مدلها میتوانند Receiver Sensitivity و محدوده توان دریافتی متفاوتی داشته باشند.
برای مثال، اینکه مقدار Rx برابر با -12 dBm باشد بهتنهایی مشخص نمیکند لینک سالم یا معیوب است. این مقدار ممکن است برای یک ماژول قابل قبول و برای ماژولی دیگر نزدیک به محدوده بحرانی باشد.
بنابراین همیشه باید مقدار Rx با مشخصات فنی دقیق همان SFP مقایسه شود.
پایین بودن Rx Power ماژول SFP همیشه باعث Down شدن فوری لینک نمیشود. ممکن است توان دریافتی هنوز بالاتر از حداقل حساسیت گیرنده باشد و لینک بتواند برقرار بماند.
اما اگر Rx به محدوده حساسیت گیرنده نزدیک شود، Optical Margin لینک کاهش پیدا میکند. در این شرایط تغییرات کوچک در افت مسیر، آلودگی بیشتر کانکتور یا تغییرات محیطی میتوانند پایداری لینک را تحت تأثیر قرار دهند.
به همین دلیل لینک Up بهتنهایی دلیل کافی برای سالم بودن کامل مسیر فیبر نیست.
اگر توان دریافتی آنقدر کاهش پیدا کند که کیفیت سیگنال در گیرنده تحت تأثیر قرار گیرد، ممکن است خطاهای لینک افزایش پیدا کنند.
در چنین شرایطی باید علاوه بر Rx Power ماژول SFP، Counterهای اینترفیس را نیز بررسی کرد. افزایش خطا همزمان با Rx ضعیف میتواند سرنخ مهمی برای پیدا کردن مشکل Physical Layer باشد.
البته هر CRC Error به معنی مشکل توان نوری نیست؛ کابل، Transceiver، کانکتور و سایر مشکلات لایه فیزیکی نیز باید بررسی شوند.

بهتر است عیبیابی از سادهترین بخشها شروع شود. ابتدا مقدار Tx و Rx هر دو سمت لینک را ثبت کنید. سپس بررسی کنید که کدام جهت ارتباط افت غیرعادی دارد.
کانکتورها را Inspect و در صورت نیاز تمیز کنید، پچکورد را با نمونه سالم تعویض کنید و خمشدگیهای غیرعادی کابل را بررسی کنید. سپس Tx Power ماژول سمت مقابل را با مشخصات فنی آن مقایسه کنید.
اگر همچنان Rx Power ماژول SFP پایین است، میتوان ماژولها را با نمونه سالم و سازگار آزمایش کرد. در مسیرهای پیچیدهتر نیز Power Meter و OTDR برای بررسی افت مسیر بسیار کاربردی هستند.
هدف این است که مشخص شود افت توان دقیقاً در کدام قسمت لینک ایجاد میشود، نه اینکه بدون آزمایش تمام تجهیزات تعویض شوند.
طبیعی بودن Tx Power در کنار پایین بودن Rx Power ماژول SFP اتفاق عجیبی نیست، زیرا این دو مقدار بخشهای متفاوتی از لینک نوری را نشان میدهند. Tx وضعیت توان ارسالشده از ماژول محلی را نشان میدهد، در حالی که Rx نتیجه عملکرد فرستنده سمت مقابل و تمام مسیر فیبر میان دو دستگاه است.
کثیفی کانکتورها، پچکورد آسیبدیده، خمشدگی شدید فیبر، افت زیاد مسیر، Splice نامناسب و Tx ضعیف در سمت مقابل از مهمترین عواملی هستند که باید بررسی شوند.
در عیبیابی Rx Power ماژول SFP مهمترین نکته این است که مقدار Tx و Rx هر دو سمت لینک را با محدوده استاندارد Transceiver مورد استفاده مقایسه کنید. این روش کمک میکند بهجای تعویض تصادفی SFP، محل واقعی افت نوری را پیدا کنید.
خیر. پایین بودن Rx میتواند ناشی از فرستنده سمت مقابل، پچکورد، کانکتور، Splice یا افت مسیر فیبر باشد. خرابی SFP فقط یکی از احتمالات است.
Tx Power توان نوری خروجی فرستنده است، در حالی که Rx Power مقدار نوری است که گیرنده از سمت دیگر لینک دریافت میکند.
بله. در ماژولهایی که DOM را پشتیبانی میکنند معمولاً توان Tx و Rx بر حسب dBm قابل مشاهده است.
اگر علت افت توان آلودگی سطح کانکتور باشد، تمیزکاری صحیح میتواند افت را کاهش دهد و مقدار Rx را بهبود دهد.
بله. فیبر دارای Attenuation است و با افزایش طول مسیر، توان نوری کاهش پیدا میکند؛ البته میزان افت به نوع فیبر و طول موج نیز بستگی دارد.
چون هر جهت لینک فرستنده، گیرنده و مسیر نوری مخصوص خود را دارد. توان خروجی دو Transceiver و افت دو مسیر نیز الزاماً دقیقاً یکسان نیست.
معمولاً خیر. بهتر است ابتدا Tx/Rx دو سمت، کانکتورها، پچکورد و مسیر فیبر بررسی شوند و سپس در صورت نیاز SFP با نمونه سالم تست شود.
استفاده از Transceiver، نوع فیبر یا طول موج نامناسب میتواند باعث ایجاد مشکل در لینک شود. مشخصات دو سمت لینک باید با طراحی ارتباط سازگار باشند.
اگر توان دریافتی به محدوده حساسیت گیرنده برسد یا از آن پایینتر برود، لینک ممکن است ناپایدار شود و Up/Down شدن اینترفیس اتفاق بیفتد.
Optical Power Meter برای اندازهگیری توان نوری و OTDR برای بررسی افتها، بازتابها و پیدا کردن نقاط مشکلدار در مسیر فیبر از ابزارهای متداول عیبیابی هستند.