در بسیاری از سوئیچ سیسکو PoE ، مخصوصاً مدلهای سازمانی Cisco، امکان نصب دو Power Supply وجود دارد. به همین دلیل ممکن است تصور کنیم که با اضافه کردن پاور دوم، ظرفیت PoE یا همان PoE Budget سوئیچ نیز بهصورت خودکار افزایش پیدا میکند. اما همیشه این اتفاق نمیافتد. گاهی پاور دوم کاملاً سالم است و توسط سوئیچ شناسایی میشود، ولی مقدار توان قابل اختصاص به Access Point، تلفن IP، دوربین و سایر تجهیزات PoE هیچ تغییری نمیکند.
دلیل این مسئله معمولاً خرابی پاور نیست. نحوه طراحی سیستم تغذیه سوئیچ، حالت Redundancy، توان واقعی پاورها، محدودیت سختافزاری مدل سوئیچ و حتی تنظیمات Power Stack میتوانند تعیین کنند که پاور دوم برای افزایش ظرفیت PoE استفاده شود یا فقط نقش پشتیبان را داشته باشد.
PoE Budget حداکثر توانی است که سوئیچ میتواند از طریق پورتهای Ethernet در اختیار تجهیزات متصل قرار دهد. این عدد با توان اسمی Power Supply یکسان نیست.
برای مثال اگر یک سوئیچ دارای پاور 715 وات باشد، نمیتوان نتیجه گرفت که تمام 715 وات برای PoE در دسترس است. خود سوئیچ، CPU، فنها، ماژولهای شبکه و سایر اجزای داخلی نیز به برق نیاز دارند و تنها بخشی از ظرفیت سیستم Power برای PoE قابل استفاده خواهد بود.
بنابراین باید بین سه مفهوم تفاوت قائل شویم:
همین تفاوت یکی از دلایلی است که اضافه کردن یک پاور دوم الزاماً PoE Budget را به اندازه توان آن پاور افزایش نمیدهد.
مهمترین دلیل به نحوه استفاده سوئیچ از دو پاور مربوط میشود. وجود دو پاور به این معنی نیست که سوئیچ الزاماً توان هر دو را برای PoE با یکدیگر جمع میکند.
در بعضی طراحیها پاور دوم برای Power Redundancy در نظر گرفته میشود. در این حالت سوئیچ بخشی از ظرفیت را رزرو میکند تا در صورت خرابی یکی از پاورها، دستگاه بدون خاموش شدن به کار خود ادامه دهد.
به همین دلیل ممکن است دو پاور نصب کرده باشید اما Available PoE Power تقریباً مشابه حالت تکپاور باقی بماند.
یکی از اولین مواردی که هنگام بروز این مشکل باید بررسی شود، نحوه تخصیص ظرفیت پاورها است.
در حالت Combined یا Non-Redundant، ظرفیت قابل استفاده دو منبع تغذیه میتواند برای تأمین توان مورد نیاز سیستم و PoE در دسترس قرار گیرد. این حالت معمولاً بیشترین ظرفیت Power را فراهم میکند، اما Redundancy کمتری خواهید داشت.
در حالت Redundant، بخشی از ظرفیت برای خرابی احتمالی یکی از پاورها کنار گذاشته میشود. بنابراین نصب پاور دوم ممکن است به جای افزایش PoE Budget، تحمل خرابی سیستم را افزایش دهد.

در نتیجه اگر هدف از نصب پاور دوم افزایش تعداد Access Point، IP Phone یا دوربینهای PoE است، صرفاً مشاهده وضعیت OK برای هر دو PSU کافی نیست؛ باید معماری Power و حالت عملکرد آن را نیز بررسی کنید.
فرض کنید سوئیچ به دو منبع تغذیه مجهز شده است. اگر سیستم اجازه استفاده همزمان از مجموع ظرفیت هر دو پاور را بدهد، توان بیشتری برای PoE در دسترس قرار میگیرد.
اما اگر طراحی یا تنظیمات سوئیچ ایجاب کند که ظرفیت یکی از منابع برای Redundancy رزرو شود، اضافه کردن پاور دوم بیشتر باعث افزایش قابلیت اطمینان میشود تا افزایش PoE Budget.
به همین دلیل عبارتهایی مانند “دو پاور نصب شده” و “هر دو پاور سالم هستند” به تنهایی نشان نمیدهند که ظرفیت PoE باید دو برابر شده باشد.
یکی دیگر از موارد مهم، توان پاورهای نصبشده است. در برخی سوئیچها امکان استفاده از PSUهایی با ظرفیتهای مختلف وجود دارد، اما رفتار سیستم Power در چنین ترکیبی باید براساس مدل دقیق سوئیچ بررسی شود.
فرض کنید PSU اول توان بالاتری دارد اما پاور دوم مدل کمتوانتری است. در این شرایط نباید بدون بررسی مشخصات همان پلتفرم انتظار داشت که PoE Budget دقیقاً به اندازه توان نامی پاور دوم افزایش پیدا کند.
بنابراین هنگام ارتقای PoE فقط Part Number پاور فعلی را بررسی نکنید؛ مدل سوئیچ، پاورهای پشتیبانیشده و PoE Budget قابل دستیابی با هر ترکیب PSU را نیز بررسی کنید.
حتی اگر ظرفیت Power Supply کافی باشد، خود سوئیچ ممکن است محدودیت مشخصی برای PoE داشته باشد.
مدارهای داخلی Power Distribution، طراحی پورتها و نوع PoE پشتیبانیشده روی هر پورت در تعیین ظرفیت واقعی مؤثر هستند. در نتیجه نصب یک PSU بسیار پرقدرت لزوماً باعث نمیشود سوئیچ بتواند تمام توان اضافه را از طریق پورتهای شبکه ارائه کند.
برای مثال باید مشخص باشد سوئیچ از کدام استانداردها پشتیبانی میکند:
IEEE 802.3af یا PoE
IEEE 802.3at یا PoE+
IEEE 802.3bt یا PoE++ / UPOE در پلتفرمهای مربوطه
حتی اگر PoE Budget کلی کافی باشد، توان قابل ارائه روی یک پورت نیز محدودیت مستقل دارد.
در برخی خانوادههای Cisco Catalyst قابلیتهایی مانند StackPower وجود دارد. در این معماری، منابع تغذیه چند سوئیچ میتوانند در قالب یک Power Stack مدیریت شوند.
در چنین محیطی دیگر نباید فقط PSUهای یک سوئیچ را بهصورت مستقل بررسی کرد. ممکن است بخشی از ظرفیت Power براساس تنظیمات StackPower، حالت Redundancy یا نیاز سایر اعضای Stack مدیریت شده باشد.
بنابراین اگر سوئیچ عضو یک Stack است، هنگام بررسی مشکل افزایش نیافتن ظرفیت PoE باید وضعیت Power Stack را نیز بررسی کنید.
اولین مرحله عیبیابی این است که مطمئن شویم PSU دوم فقط از نظر فیزیکی نصب نشده، بلکه توسط سیستم نیز شناسایی شده است.
در بسیاری از سوئیچهای Cisco Catalyst میتوان از دستورات مرتبط با وضعیت Power Supply و PoE استفاده کرد. بسته به مدل و نسخه IOS/IOS XE، دستورات قابل استفاده متفاوت هستند، اما معمولاً دستورهایی مانند موارد زیر مفیدند:
show power
show power inline
show environment power
خروجی show power inline بهخصوص برای بررسی PoE بسیار مهم است، زیرا میتواند اطلاعاتی مانند توان موجود، توان مصرفشده و توان باقیمانده برای تجهیزات PoE را نمایش دهد.
نام و خروجی دقیق دستورات در خانوادههای مختلف Cisco یکسان نیست؛ بنابراین بهتر است براساس مدل دقیق سوئیچ بررسی شوند.
این موضوع کاملاً طبیعی است. فرض کنید مجموع ظرفیت اسمی PSUها عدد بالایی است. بخشی از این توان باید برای عملکرد خود سوئیچ کنار گذاشته شود.
مواردی مانند Switching Fabric، پردازنده، فنها، Network Moduleها و سایر اجزای داخلی نیز برق مصرف میکنند. علاوه بر آن، طراحی سیستم Power و رزرو Redundancy میتواند مقدار دیگری از ظرفیت را از PoE Budget قابل استفاده خارج کند.
بنابراین فرمول ساده زیر صحیح نیست:
PSU 1 + PSU 2 = PoE Budget
PoE Budget واقعی باید براساس طراحی همان سوئیچ و ترکیب Power Supplyهای نصبشده محاسبه شود.

این سناریو را هم باید از مشکل اصلی جدا کرد. گاهی با اضافه کردن پاور دوم Available PoE Power واقعاً افزایش پیدا کرده، اما یک Access Point یا دوربین خاص همچنان روشن نمیشود.
در این شرایط مشکل احتمالاً کمبود ظرفیت کلی PoE نیست.
ممکن است دستگاه به PoE+ یا 802.3bt نیاز داشته باشد، در حالی که پورت موردنظر توان لازم را ارائه نمیدهد. همچنین تنظیمات پورت، کابلکشی، Power Negotiation یا محدودیت Per-Port میتواند مانع روشن شدن دستگاه شود.
بنابراین همیشه باید هم Total PoE Budget و هم وضعیت همان Interface بررسی شود.
اگر پس از اضافه کردن PSU دوم ظرفیت PoE تغییر نکرد، ابتدا وضعیت هر دو پاور را بررسی کنید و مطمئن شوید هر دو توسط سیستم شناسایی شدهاند. سپس مدل و ظرفیت واقعی PSUها را با مدل سوئیچ تطبیق دهید.
بعد از آن Available و Used PoE Power را قبل و بعد از نصب پاور مقایسه کنید. اگر عدد تغییری نکرده است، وضعیت Redundancy یا Power Sharing پلتفرم را بررسی کنید.
اگر سوئیچ در Stack قرار دارد، Power Stack نیز باید بررسی شود.
در نهایت Datasheet و مستندات Power مربوط به همان مدل اهمیت زیادی دارند؛ زیرا رفتار Power Supply در تمام سریهای Cisco یکسان نیست.
پاسخ به مدل سوئیچ بستگی دارد.
در یک مدل ممکن است نصب PSU دوم بهترین راه برای افزایش PoE Budget باشد، در حالی که در مدل دیگری استفاده از Power Supply با ظرفیت بالاتر انتخاب مناسبتری است. همچنین در بعضی سناریوها PSU دوم بیشتر برای Redundancy مفید است.
به همین دلیل قبل از خرید Power Supply باید سه مورد مشخص شوند: مدل دقیق سوئیچ، PoE Budget مورد نیاز و سطح Redundancy مورد انتظار.
مثلاً اگر قرار است تعداد زیادی Access Point پرمصرف یا دوربین PTZ نصب شود، بهتر است ابتدا مجموع مصرف احتمالی تجهیزات محاسبه شود و سپس ترکیب PSU مناسب انتخاب شود.
برای جلوگیری از هزینه اضافی، ابتدا تعداد دستگاهها و حداکثر توان مورد نیاز هرکدام را مشخص کنید.
اگر 20 Access Point داشته باشید و هرکدام حداکثر 25 وات نیاز داشته باشند، مصرف بالقوه آنها حدود 500 وات خواهد بود. بهتر است مقداری ظرفیت اضافی نیز برای توسعه شبکه و تغییر تجهیزات در آینده در نظر گرفته شود.
اما این محاسبه فقط مشخص میکند چه PoE Budgetی نیاز دارید؛ مرحله بعد بررسی این است که سوئیچ موردنظر با چه ترکیب Power Supply میتواند این ظرفیت را تأمین کند.
اگر با نصب پاور دوم ظرفیت PoE سوئیچ افزایش پیدا نمیکند، نباید بلافاصله نتیجه گرفت که Power Supply خراب است. پاور دوم ممکن است توسط سوئیچ شناسایی شده باشد اما برای Redundancy استفاده شود، ظرفیت آن با PSU اول متفاوت باشد یا محدودیتهای سختافزاری و معماری Power سوئیچ اجازه استفاده از تمام توان آن برای PoE را ندهد.
برای تشخیص دقیق، باید مدل سوئیچ و PSU، وضعیت Power Supplyها، Available PoE Power، تنظیمات Redundancy و در صورت وجود StackPower بررسی شوند. مهمتر از همه اینکه توان اسمی دو PSU را نباید مستقیماً با PoE Budget برابر دانست.
در شبکههایی که تعداد زیادی Access Point، دوربین IP یا IP Phone دارند، انتخاب صحیح Power Supply باید قبل از نصب تجهیزات انجام شود. محاسبه درست PoE Budget علاوه بر جلوگیری از خاموش شدن تجهیزات، از خرید PSU نامناسب و هزینه اضافی نیز جلوگیری میکند.
خیر. این موضوع به مدل سوئیچ، نوع PSU و نحوه مدیریت Power و Redundancy بستگی دارد.
ممکن است PSU دوم برای Redundancy در نظر گرفته شده باشد یا معماری Power سوئیچ اجازه استفاده از تمام ظرفیت آن برای PoE را ندهد.
در بسیاری از مدلها دستور show power inline اطلاعات مهمی درباره ظرفیت و مصرف PoE ارائه میدهد.
این موضوع به پلتفرم بستگی دارد و باید Compatibility و رفتار Power همان مدل بررسی شود.
لزوماً خیر. توان حداکثری هر پورت به قابلیت سختافزاری سوئیچ و استاندارد PoE پشتیبانیشده نیز وابسته است.
خیر. بخشی از ظرفیت PSU برای خود سوئیچ و اجزای داخلی آن مصرف یا رزرو میشود.
بله. در سوئیچهایی که از معماری Power Stack استفاده میکنند، نحوه اشتراک و Redundancy توان میتواند روی ظرفیت قابل استفاده تأثیر بگذارد.
ممکن است مشکل مربوط به توان قابل ارائه روی همان پورت، استاندارد PoE مورد نیاز AP، کابل، تنظیمات Interface یا Power Negotiation باشد.
باید حداکثر مصرف هر AP در تعداد دستگاهها ضرب شود و مقداری ظرفیت اضافه برای توسعه و شرایط عملیاتی در نظر گرفته شود.
مدل دقیق سوئیچ، Part Number پاور، ظرفیت PoE مورد نیاز، ترکیب PSUهای پشتیبانیشده و نحوه عملکرد Redundancy مهمترین موارد هستند.