استفاده از حافظههای NVMe در سرور HP یکی از مؤثرترین روشها برای افزایش سرعت ذخیرهسازی و کاهش تأخیر در پردازش اطلاعات است. اما هنگام نصب NVMe روی سرور HP یک سؤال مهم مطرح میشود: درایو NVMe باید مستقیماً به مسیر PCIe سرور متصل شود یا میتوان آن را پشت RAID Controller قرار داد؟ پاسخ به این سؤال به نسل سرور، نوع Backplane، مدل کنترلر و هدف شما از پیادهسازی RAID بستگی دارد.
برخلاف هاردهای SAS و SATA، درایوهای NVMe اساساً برای ارتباط مستقیم از طریق PCI Express طراحی شدهاند. با این حال، در نسلهای جدید سرورهای HPE امکان مدیریت NVMe از طریق کنترلرها و معماریهای پیشرفتهتر نیز وجود دارد. بنابراین قبل از خرید SSD یا تجهیزات جانبی، باید مسیر اتصال درایو در سرور دقیقاً بررسی شود.
NVMe یا Non-Volatile Memory Express پروتکلی است که برای استفاده از حافظههای پرسرعت روی بستر PCIe طراحی شده است. در ذخیرهسازهای SATA و SAS معمولاً مسیر ارتباطی شامل کنترلر ذخیرهسازی است، اما NVMe میتواند مستقیماً از PCIe Laneهای پردازنده استفاده کند.
این تفاوت باعث میشود NVMe بتواند تعداد بسیار بیشتری دستور ورودی و خروجی را همزمان پردازش کرده و Latency پایینتری ارائه دهد. در سرورهای HP، نحوه اتصال NVMe بسته به مدل و نسل سرور متفاوت است. بنابراین صرف اینکه یک سرور دارای Bay با فرم فاکتور SFF باشد، به معنی پشتیبانی آن از NVMe نیست.
در روش Direct Attach، درایو NVMe بدون عبور از RAID Controller سنتی به PCIe Root Complex سرور متصل میشود. مسیر به شکل ساده میتواند چنین باشد:
NVMe SSD → NVMe Backplane → PCIe → CPU
در این حالت کنترلرهایی مانند HPE Smart Array در مسیر اصلی انتقال داده قرار ندارند. یکی از مهمترین مزایای این معماری، استفاده بهتر از سرعت و Latency پایین NVMe است. به همین دلیل Direct Attach در سیستمهایی که حداکثر Performance اهمیت دارد گزینه بسیار مهمی محسوب میشود.
البته برای ایجاد RAID در چنین ساختاری باید از روشهای دیگری مانند Software RAID، قابلیتهای سیستمعامل یا راهکارهای اختصاصی پلتفرم استفاده شود.
در معماری دوم، درایوها توسط یک کنترلر یا راهکار ذخیرهسازی سازگار مدیریت میشوند. نکته مهم این است که نمیتوان هر SSD NVMe را به هر RAID Controller سرور HP متصل کرد. بسیاری از Smart Array Controllerهای قدیمی اساساً برای SAS و SATA طراحی شدهاند و NVMe PCIe را مدیریت نمیکنند.
در نسلهای جدیدتر، HPE کنترلرها و معماریهایی ارائه کرده است که بسته به پلتفرم میتوانند SAS، SATA و NVMe را مدیریت کنند. در این حالت مسیر ذخیرهسازی میتواند به شکل زیر باشد:
NVMe SSD → Backplane → Storage Controller → PCIe/CPU
مزیت اصلی این معماری، مدیریت متمرکزتر Storage و فراهم شدن قابلیتهایی مانند RAID سختافزاری در پلتفرمهای پشتیبانیشده است.
مهمترین تفاوت این دو روش در مسیر دسترسی سرور به SSD است.
| ویژگی | نصب مستقیم NVMe | NVMe پشت کنترلر سازگار |
|---|---|---|
| مسیر ارتباطی | مستقیم از طریق PCIe | از طریق کنترلر |
| Latency | معمولاً کمتر | ممکن است کمی بیشتر باشد |
| RAID سختافزاری | معمولاً خیر | در صورت پشتیبانی کنترلر |
| وابستگی به RAID Controller | ندارد | دارد |
| پیچیدگی سختافزار | کمتر | بیشتر |
| مدیریت متمرکز RAID | محدودتر | بهتر |
| Performance خام NVMe | بسیار بالا | وابسته به کنترلر |
| سازگاری | وابسته به سرور و Backplane | وابسته به سرور، Backplane و Controller |
بنابراین نمیتوان گفت یکی از این دو روش در تمام شرایط بهتر است. انتخاب صحیح کاملاً به کاربرد سرور بستگی دارد.
این یکی از مهمترین نکات هنگام نصب NVMe روی سرور HP است. خیر، صرفاً به دلیل وجود Smart Array نمیتوان فرض کرد که NVMe توسط آن پشتیبانی میشود. تعداد زیادی از کنترلرهای Smart Array نسلهای قبلی تنها SAS و SATA را مدیریت میکنند.
برای مثال، وجود کنترلری که RAID برای HDD یا SSDهای SAS/SATA ایجاد میکند، به این معنی نیست که همان کنترلر قادر به شناسایی و ایجاد RAID روی SSDهای NVMe نیز هست. بنابراین باید مدل دقیق سرور، نسل سرور و Part Number کنترلر بررسی شود.

یکی از اشتباهات رایج هنگام ارتقای سرور، توجه به SSD و کنترلر و نادیده گرفتن Backplane است. برای نصب NVMe روی سرور HP باید مشخص شود Backplane جلوی سرور از چه نوع Driveهایی پشتیبانی میکند. بسته به مدل سرور ممکن است Backplane فقط SAS/SATA، مخصوص NVMe یا از نوع Universal/Tri-Mode باشد.
حتی ممکن است ظاهر Bayها کاملاً یکسان باشد اما سیمکشی و مسیر ارتباطی آنها متفاوت باشد. به همین دلیل خرید یک NVMe U.2 یا U.3 به تنهایی تضمین نمیکند که با قرار دادن آن داخل Bay سرور، SSD شناسایی شود.
بسیاری از NVMeهای Enterprise مورد استفاده در سرورها دارای فرم فاکتور 2.5 اینچی هستند و معمولاً با استاندارد U.2 یا U.3 عرضه میشوند. U.3 استاندارد جدیدتری است و برای زیرساختهای Tri-Mode انعطاف بیشتری فراهم میکند. با این حال، سازگاری یک SSD U.3 با سرور فقط از روی شکل کانکتور قابل تشخیص نیست.
اگر قصد استفاده از SSDهایی مانند Samsung PM1733، PM1735 یا مدلهای مشابه Enterprise NVMe را دارید، باید علاوه بر مشخصات SSD، Backplane، کابلها، Cage و کنترلر یا مسیر PCIe سرور نیز بررسی شود.
Direct Attach معمولاً زمانی انتخاب مناسبی است که Performance و Latency در اولویت قرار داشته باشند. برای مثال در کاربردهایی مانند Virtualization، دیتابیسهای پرتراکنش، Cache، پردازش داده و سیستمهایی با IOPS بالا، اتصال مستقیم NVMe میتواند مزیت قابل توجهی ایجاد کند.
در این شرایط RAID یا Redundancy نیز میتواند در سطح سیستمعامل یا نرمافزار پیادهسازی شود. این معماری همچنین مانع از آن میشود که محدودیت Performance یک RAID Controller قدیمی به گلوگاه درایوهای سریع NVMe تبدیل شود.
اگر Redundancy و مدیریت متمرکز Storage اهمیت زیادی داشته باشد، استفاده از یک کنترلر سازگار با NVMe میتواند انتخاب مناسبی باشد. برای مثال در برخی سرورها نیاز است چند NVMe در قالب RAID 1 یا RAID 10 استفاده شوند و مدیریت آنها نیز از طریق ابزارهای مدیریتی HPE انجام شود.
در چنین شرایطی باید کنترلری انتخاب شود که رسماً از NVMe و پیکربندی موردنظر پشتیبانی کند. استفاده از RAID Controller ناسازگار نه تنها مزیتی ایجاد نمیکند، بلکه ممکن است باعث شود درایو NVMe اصلاً شناسایی نشود.
خیر. معماری Storage در نسلهای مختلف HP تغییر کرده است. حتی دو سرور از یک نسل نیز ممکن است بر اساس Chassis Configuration، Drive Cage و Backplane متفاوتی داشته باشند. برای مثال یک سرور ممکن است به صورت کارخانهای برای SAS/SATA پیکربندی شده باشد، در حالی که نسخه دیگری از همان مدل دارای تجهیزات لازم برای NVMe باشد.
در G11 نیز استفاده از معماریهای جدیدتر Storage و کنترلرهای Tri-Mode باعث شده انعطاف بیشتری برای SAS، SATA و NVMe وجود داشته باشد. بنابراین عبارتهایی مانند «این SSD برای G11 است» به تنهایی برای تأیید سازگاری کافی نیستند.
برای جلوگیری از خرید اشتباه، قبل از نصب NVMe روی سرور HP این موارد باید مشخص شوند:
بررسی این اطلاعات قبل از خرید میتواند از مشکلاتی مانند شناسایی نشدن SSD یا خرید تجهیزات ناسازگار جلوگیری کند.

از نظر معماری، حذف یک لایه واسط میتواند Latency را کاهش دهد و مسیر مستقیمتری به CPU ایجاد کند، اما Performance واقعی فقط به این موضوع وابسته نیست. نسل PCIe، تعداد Laneها، مدل SSD، Firmware، Workload، Queue Depth و حتی تنظیمات سیستمعامل میتوانند روی سرعت نهایی تأثیر داشته باشند. بنابراین صرف Direct Attach بودن به معنی دستیابی خودکار به حداکثر سرعت اسمی SSD نیست.
در نصب NVMe روی سرور HP مهمترین موضوع این است که NVMe را مانند یک SSD معمولی SAS یا SATA در نظر نگیریم. این درایوها از PCIe و پروتکل NVMe استفاده میکنند و مسیر اتصال آنها میتواند کاملاً متفاوت باشد.
در نصب مستقیم، NVMe بدون عبور از RAID Controller سنتی به PCIe متصل میشود و این معماری برای دستیابی به Performance بالا و Latency پایین بسیار مناسب است. در مقابل، در پلتفرمهایی که از کنترلرهای سازگار با NVMe استفاده میکنند، امکان مدیریت متمرکزتر درایوها و در برخی پیکربندیها Hardware RAID فراهم میشود.
قبل از خرید یا نصب NVMe روی سرور HP باید مدل دقیق سرور، Backplane، Drive Cage، کابلها، Storage Controller و نوع SSD بررسی شود. این موضوع بهخصوص هنگام ارتقای سرورهای HPE ProLiant Gen10 و Gen11 اهمیت زیادی دارد، زیرا یک سرور ممکن است از NVMe پشتیبانی کند اما برای استفاده از آن به Backplane، Cage، کابل یا کنترلر متفاوتی نیاز داشته باشد.