در بسیاری از شبکههای سازمانی و حتی خانگی، یکی از رایجترین مشکلاتی که مدیر شبکه یا کاربر حرفهای با آن مواجه میشود این است که برخی دستگاهها بهدرستی IP دریافت میکنند اما بعضی دیگر بدون IP باقی میمانند. این مشکل معمولاً در شبکههایی که از تجهیزات حرفهای مانند سوئیچ سیسکو استفاده میکنند، حساستر و مهمتر میشود؛ زیرا وجود VLAN، DHCP Relay، سیاستهای امنیتی و تنظیمات پیشرفته میتواند تشخیص علت را پیچیدهتر کند. در این مقاله بهصورت دقیق بررسی میکنیم چرا بعضی دستگاهها IP میگیرند و بعضی نه و چه عواملی در این موضوع نقش دارند.
IP Address شناسهی منطقی هر دستگاه در شبکه است. بدون IP، هیچ دستگاهی امکان برقراری ارتباط با سایر تجهیزات شبکه یا اینترنت را نخواهد داشت. زمانی که دستگاهی IP دریافت نمیکند، عملاً از دید شبکه نامرئی است و حتی اگر لینک فیزیکی برقرار باشد، ارتباط لایههای بالاتر انجام نمیشود.
در اغلب شبکهها، اختصاص IP بهصورت خودکار توسط DHCP Server انجام میشود. فرآیند DHCP شامل چهار مرحله اصلی است:
Discover، Offer، Request و Acknowledgment. اگر در هر یک از این مراحل اختلالی رخ دهد، دستگاه IP دریافت نخواهد کرد. بنابراین وقتی میپرسیم چرا بعضی دستگاهها IP میگیرند و بعضی نه، اولین نقطه بررسی همیشه DHCP است.
اولین و سادهترین دلیل، مشکل فیزیکی است. کابل شبکه معیوب، سوکت RJ45 خراب، یا پورت آسیبدیده سوئیچ میتواند باعث شود که DHCP Discover اصلاً به سرور نرسد. در این شرایط، ممکن است چراغ لینک روشن باشد اما کیفیت ارتباط برای تبادل DHCP کافی نباشد.

اگر تنظیمات Speed و Duplex بین کارت شبکه دستگاه و پورت سوئیچ یکسان نباشد، ممکن است ارتباط ناپایدار شود. این ناپایداری معمولاً باعث میشود بعضی دستگاهها IP بگیرند و بعضی نه، بهخصوص زمانی که DHCP Packetها در اثر CRC Error از بین میروند.
یکی از شایعترین دلایل این مشکل در شبکههای سوئیچمحور، VLAN است. اگر دستگاهی روی VLAN اشتباه قرار بگیرد، درخواست DHCP آن به سرور مربوطه نمیرسد. در نتیجه در همان شبکه، برخی دستگاهها IP میگیرند و برخی نه، فقط به این دلیل که عضو VLAN متفاوتی هستند.
در برخی طراحیها، برای هر VLAN یک Scope جداگانه در DHCP تعریف میشود. اگر DHCP Server برای یک VLAN فعال نباشد یا Scope آن پر شده باشد، دستگاههای آن VLAN IP دریافت نمیکنند، در حالی که سایر VLANها بدون مشکل کار میکنند.
گاهی اوقات مشکل کاملاً ساده است: Scope مربوط به آن شبکه پر شده است. در این حالت، دستگاههایی که قبلاً IP گرفتهاند همچنان فعال هستند، اما دستگاه جدید یا دستگاهی که Lease آن منقضی شده دیگر IP دریافت نمیکند.
در بسیاری از شبکههای سازمانی، به دلایل امنیتی روی سوئیچها Port Security یا MAC Filtering فعال میشود. اگر MAC Address دستگاه جدید در لیست مجاز نباشد، سوئیچ اجازه عبور DHCP Traffic را نمیدهد. نتیجه این میشود که برخی دستگاهها IP میگیرند و برخی نه.

در سناریوهایی که از تلفن IP، کامپیوتر و Access Point پشت یک پورت استفاده میشود، اگر تعداد MAC مجاز روی پورت محدود باشد، دستگاههای اضافی IP دریافت نمیکنند. این مشکل بهخصوص در محیطهای VoIP بسیار دیده میشود.
DHCP Snooping یکی از قابلیتهای امنیتی مهم در سوئیچهای مدیریتی است. اگر پورت اشتباهی بهعنوان untrusted تنظیم شده باشد، پاسخ DHCP از آن پورت Drop میشود. در نتیجه دستگاههایی که به آن پورت متصل هستند IP نمیگیرند، اما بقیه شبکه بدون مشکل کار میکند.
در شبکههایی که DHCP Server در VLAN یا Subnet دیگری قرار دارد، DHCP Relay استفاده میشود. اگر IP Helper Address اشتباه تنظیم شده باشد یا مسیر شبکهای وجود نداشته باشد، DHCP Discover هرگز به سرور نمیرسد. این موضوع یکی از دلایل کلاسیک این است که چرا بعضی دستگاهها IP میگیرند و بعضی نه.
در برخی موارد، دستگاه IP دریافت میکند اما به دلیل تداخل IP یا ARP Conflict، ارتباط قطع میشود و کاربر تصور میکند IP نگرفته است. این مشکل معمولاً در شبکههایی با IP Static زیاد دیده میشود.
همیشه مشکل از شبکه نیست. کارت شبکه معیوب، درایور قدیمی یا تنظیمات اشتباه در سیستمعامل میتواند مانع دریافت IP شود. تست دستگاه روی پورت یا شبکه دیگر یکی از بهترین روشهای تشخیص این حالت است.
اگر دستگاهی قبلاً IP Static داشته و تنظیمات آن تغییر نکرده باشد، DHCP Client غیرفعال خواهد بود. در این حالت دستگاه IP جدید دریافت نمیکند، در حالی که سایر دستگاهها بهدرستی IP میگیرند.
بررسی چراغ پورت سوئیچ، تست کابل و تعویض پورت اولین قدم است. این مرحله ساده اما بسیار حیاتی است.
اطمینان حاصل کنید پورت در VLAN صحیح قرار دارد و بهصورت Access یا Trunk درست پیکربندی شده است.
وضعیت سرویس DHCP، میزان IP آزاد و Lease Time را بررسی کنید. در بسیاری از مواقع، مشکل فقط پر شدن Scope است.
Port Security، DHCP Snooping و ACLها را بررسی کنید تا مانعی برای عبور DHCP Traffic وجود نداشته باشد.
اتصال دستگاه به شبکهای که قطعاً DHCP سالم دارد، کمک میکند تشخیص دهید مشکل از دستگاه است یا از شبکه.
در یک سازمان، کاربران طبقه اول IP میگیرند اما طبقه دوم خیر. بررسی نشان میدهد DHCP Relay برای VLAN طبقه دوم تنظیم نشده است.
در فروشگاه، دستگاه POS قدیمی IP میگیرد اما دستگاه جدید نه. علت، فعال بودن MAC Filtering روی سوئیچ است.
برخی موبایلها IP میگیرند و برخی نه. دلیل، پر شدن DHCP Pool روتر خانگی است.
اینکه چرا بعضی دستگاهها IP میگیرند و بعضی نه، معمولاً نتیجه یک خطای ساده اما پنهان در یکی از لایههای شبکه است. از کابل و پورت گرفته تا VLAN، DHCP، تنظیمات امنیتی و حتی خود دستگاه، همه میتوانند در این موضوع نقش داشته باشند. با بررسی مرحلهبهمرحله و داشتن دید درست نسبت به عملکرد DHCP و سوئیچ، میتوان این مشکل را سریع و اصولی حل کرد. این رویکرد نهتنها زمان عیبیابی را کاهش میدهد، بلکه از تکرار مجدد مشکل در آینده نیز جلوگیری میکند.